هیچی شیرین تر از اول ماه و حقوق نیست. مخصوصا وقتی که زودتر واریز میشه برات.
حقوق این ماهم بخاطر اضافه کاری خیلیییی زیاد تر شده که اصلا- تو ذهنم نمیرفت.
خودم با یه حساب سر انگشتی فکر میکردم شاید ۱۷ بدن بهم و ته دلم دوست داشتم ۲۰ میل بزنن. که فاطی گفت ذهنت خیلی فقیره. این ماهی ۳۵ میل شده و من اینطوری بودم که چییی. ۳۵؟؟؟ چجوری؟ چرا؟
خب من دو جا کار میکنم دیگه. اون یکی رئیسم یهو این ماهی دست و دلباز شد برام بیشتر زد و این یکی رئیسم که دید اون یکی بیشتر زده بهش برخورد و اینم بیشتر تر از اون زد. و این وسط کی سود کرد؟ من:)))
جدا از این باز بخاطر تولدمم یکمم بیشتر زد برام گفت مبارک باشه. به من گفته بود کادو چیزی میخوای بهش گفتم نه اگه خواستی اضافه پول بزن.
واقعا خوشحالم ولی از طرفی بخاطر گرونیا انگار همون حقوق قبلیمه. با اینکه بیشتر شده ولی باز حس میکنم هیچی نمیمونه ازش. اون ۱۴ تومنی که دو ماه پیش میگرفتم کجا و این ۳۵ تومن کجا. با اون ۱۴ تومن من چقدر کار میتونستم بکنم و این ۳۵ تومن چقدر بیارزشه. انگار هیچی ندارم. هیچ واقعا. الان میخوام حساب کنم چیکار کنم باز کم میارم. ولی خب خوشحالم. بعد گفتن بخاطر گرونی و اینا حقوقم تغییر کرده که خب منطقیه.
همین الان پول نرسیده تو حسابم رفتم قسط واممو پرداخت کردم. یه وام دیگه هم هست اونم دادم.
بشینم حساب کنم با خرید عید و هزار تا چیز دیگه که اصلا رمقی ندارم براش. چجوری ادامه بدم تا ماه بعد.
با چه ذوقی اومدم بنویسم از افزایش حقوقم ولی تو این ممکلت این پولا هیچی نیست. هیچی.
حالا این خوشحالیو زهر نکنم برای خودم چون واقعا این ماه اضافه کاری انجام دادم. اونم زیاد توی این اوضاع که هیچی به هیچی بند نبود من با اضافه کاری حواس خودمو کلی پرت کردم.
یه کوچولو خوشحال یه کوچولو ناراحت چون باز کارتم خیلی زود قراره خالی شه.