zaara

اگه برمیگشتم به گذشته.. مثلا به خود ۱۷ سالم یا خود ۱۲ سالم. یا حتی عقب تر. فقط یک چیز رو بهش میگفتم. اینکه از این شهر برو. بی برو برگشت فقط وسیله هاتو جمع کن و برو. 

پیام من به خود کوچیکترم. 

سلام عزیزم، ما خیلی تغییرات داشتیم. 

درس خوندن مهم بود؟ نه نبود. نیاز نبود شب تا صبح بیدار بمونی

امتحانات زبان چی؟ نگرانش نباش. 

به چیزی که میخواستیم رسیدیم؟ حتی لازم نبود براش تلاش کنی. فقط کافی بود کمتر به خودت سخت بگیری. 

من حالم بهتر از همیشه‌ست و کاش توهم مثل الان من بودی.

کاش مسائل کمتر برات نگران کننده بودن، کاش سر چیزای بی خودی خودتو اذیت نمیکردی. 

دوستات و ادمایی که اسمشونو دوست گذاشتی الان هیچ جای زندگیت نیستن. رها کردن اصلا ترسناک نیست عزیزم. 

هرجا که بری کلی دوست خوب پیدا میکنی. 

بزرگسالی فوق العادست. بیشترین ناراحتیم تویی. حس میکنم خوب مراقبت نبودم. 

اون گوشی که دوست داشتیمو خریدیم؟ اره خریدیم. 

کلی دوست پیدا کردیم، با دوستامون رفتیم مسافرت، کار پیدا کردیم، گواهینامه گرفتیم، طبق معمول از یه پسری توی دانشگاه خوشمون اومد، کراش زدیم، آن کراش کردیم، شب خونه‌ی دوستمون خوابیدیم، تا دیروقت بیرون بودیم، سیگار کشیدیم، الکل خوردیم. همه‌ رو انجام دادیم.

دیگه چی میخوای؟ مواظب خودم هستم و پشیمونیم اینه که مواظب تو نبودم. اما الان حواسم بیشتر جمع شده. 

لیست اهدافی که نوشته بودیو هم برات تیک زدم. همه شونو انجام دادم. 

الان دیگه خودم همه‌ی کارارو میکنم. خودم بیرون میرم خودم خرید میکنم. 

دکتر و ازمایشگاه رو خودم میرم. 

مسیر دانشگاه تا خونه رو بعضی وقتا پیاده میام. تا جایی که بتونم.. 

دیگه خجالت نمیکشم دیگه ساکت نیستم. هنوزم زود خسته میشم انرژیم ته میکشه ولی بچه ها هوامو دارن.

 

لطفا سر چیزای بیخودی غصه نخور، من الان خیلی اروم شدم. خیلی بیخیال شدم. اون شبایی که فکر میکردی تموم نمیشه تموم شد. چیزایی که میترسیدی از دست‌شون بدی رو از دست دادی. ترسشم تجربه کردی. همش تموم شد. 

دیگه نمیترسی، دیگه برات مهم نیست، راحت شدی. 

 

مواظب سلامتیت هم هستم. بیشتر از همیشه. از بیمارستانم میترسم. هنوزم با خون مشکل دارم. 

منکه خیلی خوبم. کاش توهم خوب بودی. 

پ.ن: کاش. 

فاطی میگه به الگوریتم نگاه کن. 

نمیدونم چرا نمیخوام الگوریتم رو باور کنم

دارم به چیزای مختلف هم فکر میکنم.. 

و جواب همه شون همون یه چیزیه که من نمیخوام قبولش کنم. 

 

من باز دست و دلم سمت یه کارایی میره که میدونم تهش منو بگا میدن.

قشنگ از همین الان برام مشخصه.

دیدین یه وقتایی یه چیزایی میخواین و نمیشه؟ تاحالا شده که بفهمین چرا نشده؟ یعنی جوابشو گرفتید؟ 

من توی چند تا متنی که اینجا نوشته بودم راجع‌به دوست پانسیونم پریا صحبت کردم و همیشه هم اون خاطرات پانسیون برام مقدس بودن و دوست داشتم دوباره بتونم ارتباطمو با پریا حفظ کنم ولی خب نمیشد. به دلایل مختلفی هیچ جوره ما نمیتونستیم همدیگه رو ببینیم با اینکه توی یک شهر بودیم.

اتفاقای مختلفی میوفتاد، دانشگاهش فرق میکرد، تایماش اوکی نبود که اینا خیلی چیز بزرگی نیستن. خلاصه اینو بگم که من پیام میدادم بهش و صحبت هم میکردیم و میگفتیم که اوکی همدیگه رو ببینیم ولی نمیشد به هردلیلی. 

امروز که دانشگاه بودم، با بچه ها تو نماز خونه دراز کشیده بودیم که گوشیم زنگ خورد و پریا بود. خیلی تعجب کردم معمولا زنگ نمیزد. جواب دادم گفت کجایی گفتم دانشگاه. گفت منم جلوی ورودی دانشگاهتونم و این شد که همدیگه رو دیدیم. 

و خب من جواب سوالمو اینجا گرفتم. من به یه چیزی خیلی اعتقاد دارم. اونم اینه که ادمایی که انرژی های یکسانی دارن همدیگه رو جذب میکنن. مثلا می‌بینین بعضی دوستیا خراب میشه یا قطع میشه. چون مچ نیستید. سطح

تون فرق میکنه..

پریارو تقریبا نزدیک یکسال بود که ندیده بودم بعد تولدم و خیلی تغییر کرده بود، از اینستا و جاهای مختلف یکم ارتباط داشتیم ولی حضوری وقت نشده بود.

وقتی باهم حرف زدیم من جوابمو گرفتم. قشنگ فهمیدم چرا نمیشد همدیگه رو ببینیم. چون این اصلا اون کسی که میشناختم نبود. خیلی فرق کرده بود. 

رفتارش، حرف زدنش و چیزای مختلف.. هم یه جورایی دلم برای دوستی که داشتم تنگ شده بود و هم نمیتونستم با این ورژن پریا ارتباط بگیرم و اصلا حسی هم بهش نداشتم. کلا خیلی جالبه که دوستا چقدر همدیگه رو تغییر میدن. مثلا پریایی که من میشناختم خیلی دختر مهربون و احساساتی با کلی ویژگی های خوب بود و کسی که دیدمش یه ورژن واقعا.. ورژن خوبی نبود. و بخاطر دوستاش بود. کاملا اخلاق و رفتارش اون شکلی شده بود و حتی بیشتر. 

 

اینطوری نیست که بگم کاش همون ادم قبلی بود، چون ادم قبلی وجود نداره. منم نمیتونم تغییرش بدم و فقط خوشحالم که بالاخره جوابمو گرفتم. خاطرات پانسیون برام مقدس میمونه ولی دیگه پریا اون کسی که میشناختم نیست. و همین.

اینم تموم شد. به نظرم خوب تموم شد من این پریارو نمیشناسم و هیچ حس نزدیکی بهش ندارم پس دیگه دلمم تنگ نمیشه براش و کلا یه دیدار قشنگ و یه پایان خوب برای من بود و خوشحالم واقعا. 

یه مقدار معدم ناراحته، قلبم ناراحته، خستم. کلا ناراحتم.

یهویی همینجور بی دلیل یه چیزی سنگینی کرد رو قلبم و کل انرژیمو گرفت

مضطرب و ناراحت با کلی استرس و معده‌ی اذیت دراز کشیدم دارم اینارو مینویسم.

:((((

دوست ندارم این حس رو. 

کاش زودتر سنگینیش بلند شه.

وقتی بزرگترین میشی دیدگاهت نسبت به بعضی چیز ها تغییر میکنه، تعریف هات از کلمات متفاوت میشن.

مثلا اگه دیروز یکی ازم می‌پرسید دروغ گفتن چیز بدیه من میگم اره نباید به هیچ وجه دروغ گفت. 

امروز ازم بپرسن میگم بعضی وقتا نه. 

یه وقتایی نمیدونم کاری که دارم انجام میدم چقدرش درسته.. قبلنا فکر میکردم نباید خیلی چیزارو مخفی کنم و همیشه با بقیه باید رو راست باشم. الان دیگه اینطور فکر نمیکنم. 

هیچوقت نباید بذاری بقیه بفهمن تو مغزت چه خبره. به کسی نگید دارید چیکار میکنید. وقتی انجامش دادید و موفق شدید اونوقت بگید. ادما وقتی بدونن دارین تلاش میکنین بیشتر جلوی راهتون قرار میگیرین و سعی میکنن مانع‌تون بشن. 

 

خلاصه که فقط خودمون باشیم. هرچی هستیم فقط خودمون باشیم و خودمون بودن رو فراموش نکنیم. 

 

دیروز یه تماس داشتم و یه حرفی رو شنیدم که شاید یک ماه پیش خیلی خوشحالم میکرد. ولی اون لحظه با خودم میگفتم دیگه فایده نداره.. عزیزم دیگه هیچکدوم اینا فایده نداره. واقعا راست میگن وقتی ضربه میخوری و میشکنی. یه ادم دیگه میشی. چون این یکی دیگه حوصله‌ی این داستانارو نداره. 

نمیخوام دیگه. این راه رو من رفتم و تهشو هم دیدم. تموم شد. این چپتر رو همینجا نیمه نصفه ول کنیم بسه واقعا. 

و چون تحمل ندارم کوچیک ترین چیزی که دوباره منو اذیت کنه همونجا چپتر رو می‌بندم. کاملا جدی. 

من خودمو جمع نکردم که یکی یک شبه بهمم بریزه. من اذیت بشم همه چیو بهم میریزم. مثل اون شب. خرابش کردم نکردم؟ الان ارومم. منو دوباره بهم نریزید بدتر میشه همه چی. خیلی بدتر. 

سرو کله زدن با با ادمای بی منطق و بی فکر خستم میکنه. من کوتاه نمیام و کار خودمو میکنم. 

من کی گوش دادم؟ هیچوقت. من گوش نمیدم و برای چیزی که دست خودمه از بقیه اجازه نمیگیرم و نگرفتم! 

تموم. 

یه برنامه‌ی شلوغیییی دارم این هفته دارم که نمیدونم چرا انقدر پیچ خورده به هم. 

دانشگاه عالی بود، خیلی عالی. خیلی خوش‌گذشت بعد مدت ها بچه هارو دیدم و کلی حرف زدیم و خندیدیم. 

حس میکنم زندگی همینه دو روز استراحت دو روز دوندگی! 

من شنبه ساعت ۲ نوبت داشتم ناخونامو لمینت کنم از ترم یک این سالن رو پیدا کرده بودم. کلا من یه جاییو پیدا کنم دیگه مشتری ثابت میشم.

از اون سمت ساعت ۴ کلاسم شروع میشد، به شهره گفته بودم اگه تموم میشه که بیام چون کلاس دارم باید برم دانشگاه. گفتش اوکیه بیا. 

خداروشکر سالن‌شون دقیقا خیابون پشتی دانشگاه بود یعنی پیاده می‌رسیدم.

رفتم سالن، خب کلا اونجا لاین ناخن کارا بود و مدیریتش با شیرین بود که خیلیی من دوستش دارم و خانم خوشگلیه. 

مولود اومد گفتش شهره حالش خوب نبود من انجام میدم کارتو، اتفاقا استوریشو دیده بودم. تولدش بود و نمیدونم چرا هم موهاش سوخت هم ناخنش شکست. دیگه مولود گفت دستش درد میکنه نمیتونه کار انجام بده گفتم اوکی. 

کلی هم با مولود حرف زدم بهم گفت قبلا طرح‌دار انتخاب میکردی، همیشه بلند بود ناخونات جدیدا ساده و کوتاه میزنی چی شده؟ 

گفتم کمتر سخت گرفتم. گفت جالبه. گفتم اره کلا کمتر همه چیو سخت گرفتم. همیشه سه چهار روز دنبال طرح بودم ولی الان با طرحای ساده ارامش بیشتری دارم، حالم بهتره. خودمم کمتر اذیت میشم. 

کلا فقط ناخون نبود من هرکاری میخواستم انجام بدم کلی فکر میکردم و برنامه می‌ریختم که مطمئن باشم بی‌نقص پیش میره. و اذیت کننده بود.

رفته رفته خودم اروم تر شدم و تصمیم گرفتم ساده بگیرم. انقدر خودمو اذیت نکنم.

ناخونم تا ساعت ۴ طول کشید و من ۱۰ دقیقه به کلاس دیر رسیدم و اگه من قدیم بودم بخاطر کمالگرایی کلی اذیت میشدم که چرا دیر شد و متنفر بودم از اینکه دیر برسم کلاس. 

ولی به چند تا غر توی پیوی دوستم اکتفا کردم و بعدشم رفتم سرکلاس. اذیت کننده نبود. و چیزیو هم از دست نداده بودم. 

بعد کلاس رفتیم مال و یه اتفاقایی اونجا افتاد- فقط میتونم بگم قشنگ داشتم لذت می‌بردم از شروع این ترم.

دوباره دانشگاه، دوباره جزوه نویسی و خب روانشناسی رشته‌ایه که باید کلی سرکلاس حرف بزنی، دوباره ارائه! دوباره استادایی که مغزتو جا به جا میکنن و دوباره خل و چل بازیای دانشگاه! عالییی. عاشقشم. عاشق تک تک این لحظات با بچه هام. 

و اره این هفته هفته‌ی شلوغیه، میتونم پیش‌بینی کنم که این دو ترم قراره اتفاقای جدید بیوفته. 

هم از لحاض تحصیلی و هم بقیه‌ش چون من قراره جا به جا شم و برم توی خونه‌ی خودمون که اون یه شروع جدید دیگه برای منه. 

من واقعا خوشحالم که دارم این لحظات رو کنار بچه ‌ها میگذرونم و خدا رو هم شکر میکنم چون هم تابستونم قشنگ بود و هم سال جدید. حس میکنم کلا همه چی برام خوب پیش میره. همه جوره. 

خدا خیلی هوای منو داره مسمسمس. مرسی بابت همشش.

امروز دنبال یه فیکشن میگشتم و اسمشو که سرچ کردم برخوردم به یه صفحه چت و اکانتی که دیلیت شده. 

اینجا یه دوست پیدا کرده بودم به اسم سارا و الان اصلا یادم نمیاد چطور شد که ارتباطمون قطع شد 

اونقدر یادم نمیاد که نمیدونم تقصیر کدوم یکی مون بود اما دوست دارم بدونم الان چیکار میکنه. یه پیام پین شده تو صفحه چتمون بود که نوشته بود: یادم بنداز فردا انتخاب واحد کنم

و یه حس عجیبی بهم دست داد چون منم دانشجو شدم و یادمه که اون موقع دانشجو بود. 

خواستم بدونم الان کجاست چیکار میکنه، حالش چطوره:)) 

و شمارشو ندارم چون گوشیمو عوض کردم و کاملا دسترسیم قطع شده. اگه اینجا اکانت داری واقعا دوست دارم از حالت باخبر بشم. 

از سوتی امروزم بگم براتون، روزانه ربات اسم یه سری اشتراک هارو می‌فرسته که حجم و تایمشون دارن تموم می‌شن و من باید به مشتریا اطلاع بدم که حجمشون نزدیک به اتمامه. از یه تایمی ادمین اصلی گفتش که لازم نیست تایم رو همون لحظه بگم چون تایم هست میتونم دو سه ساعت بعد بگم بهشون و اینا

منم یکم با خیال راحت پیام می‌دادم. یعنی حجم رو میگفتم بعد تایمو می‌ذاشتم مثلا ظهر بگم. 

امروز که داشتم پیام های اتمام حجم رو می‌فرستادم متوجه شدم که دیروز فراموش کردم پیام اتمام تایم رو برای مشتریا بفرستم و فقط خداخدا میکردم که اشتراکشون قطع نشده باشه. چون معمولا تایم ۴۸ ساعته‌ست. 

خلاصه اول رفتم پیامای تایم دیروز رو شروع کردم فرستادن این وسط بعضی مشتریا خودشون متوجه شده بودن تمدید کرده بودن اشتراکشونو، یکی دوتا هم قطع شده بودن- اوپس. ولی به خیر گذشت. 

من داشتم مثل ادم کارمو میکردم و جا نمیموندم ولی از روی که ادمین گفت نیاز نیست منم از خدا خواسته میگفتم اوکی ظهر مثلا پیام میدم. چون اشتراک ها خیلیییی زیادن و تو دونه دونه باید یوزر هارو پیدا کنی خسته میشی:((

پیام دادن هام یک ساعت طول میکشه حالا جدا از اینکه بخوام تمدید کنم و مشکلات مشتریارو رفع کنم. 

ولی همیشه صبحا اول باید پیام بدم بهشون. و اره دیگه~ 

نمیدونم ادمین فهمید یا نه ولی به روم نیاورده فعلا-